Academische basisschool naar de VS

Van 6 tot 13 april zijn 20 mensen die met en van elkaar willen leren als Professional Development Schools op studiereis gegaan naar Amerika.

Op schoolbezoek in Amerika

Op de eerste dag in New York hebben we met een groepje de elementary School of the Blessed Sacrament bezocht. Dit was mijn eerste ontmoeting met het Amerikaanse onderwijs.
Daardoor alleen al een ‘highlight’. Het ontvangst was zeer professioneel. Het hoofd van de school, de voorzitter van de oudercommissie en de “ambassadors” vormden het ontvangstcomité. In de hoek van de zaal stond koffie, en wat later bleek, een ontbijt voor ons klaar.
De “ambassadors” waren leerlingen van de twee hoogste groepen (groep 7 en 8). Na het praatje van het hoofd en de voorzitter van de ouderraad waren de leerlingen aan de beurt. Het gemak en de volledigheid waarmee zij presenteerden was verbluffend. Deze leerlingen hebben ons een rondleiding door de school gegeven.
De school heeft een aparte kleine groep met “special needs” kinderen, waaronder een zwaar autistisch meisje. Deze kinderen volgen een apart programma waar nodig is, maar daar waar het kan, volgen ze de reguliere lessen.
We hebben een optreden gezien van een groep kinderen met “special needs” die workshops djembé hadden gevolgd van een muzikant (ingehuurd met het geld van de fondsenwerving). Het was prachtig om te zien hoe deze leerlingen o.l.v. deze professionele, enthousiaste muzikant kwamen tot een gezamenlijk trommelen.

Anne Overbeek, Obs de Beijumkorf, Groningen

Op studiereis naar de V.S.

Mijn bezoek aan de Mt. Carmel- Holy Rosary School vond ik erg boeiend. Het is een arme school in een erg arme buurt waar alleen Afro-Amerkaanse en Latino kinderen naar toe gaan. Alle kinderen komen in uniform naar school en worden extreem kort gehouden. De kinderen zitten in groep 3 al in rijen achter elkaar en werken de hele dag voornamelijk alleen.
Er is vrijwel alleen sprake van klassikaal (head-on / directief) onderwijs. De leerkrachten hebben grote moeite om de kinderen rustig te houden en tot leren te krijgen. Zodra het pauze is of er een vrij moment ontstaat, zie je de kinderen losschieten. Heel begrijpelijk ook in die situatie.
Naast een vol rooster met strakke regels doet deze school wel veel aan kunstprogramma´s met de kinderen en ook wel wat aan sport. Die kunstprogramma´s vinden voor een groot deel plaats tijdens de schooldagen, maar ook na schooltijd komen er kinderen terug om te zingen, viool te spelen of te dansen. Er is een groot schilder- en teken- lokaal, een dansstudio en een muzieklokaal.
Kinderen leren zich d.m.v. kunst (muziek, tekenen en schilderen) ook te uiten.
De directeur stond erg open voor onze inbreng ten aanzien van het ontwikkelen van de leerkrachten binnen de school. Zo hadden we een boeiend gesprek over stageplaatsen en het PDS onderwijs. Deze school heeft geen enkele stagiaire. De directeur heeft al moeite genoeg leerkrachten binnen boord te houden. Een extra taakverzwaring zoals zij dat ziet door het ook nog moeten begeleiden van stagiaires wordt niet als positief ervaren. Winfried (van onze bezoekgroep) heeft toen een aardig betoog gehouden voor het PDS systeem en gaat haar daarover mailen.

Toen het over de kwaliteit van de leerkrachten en hun persoonlijke ontwikkeling ging, heb ik namens de groep onze POP´s uitgelegd en ik ga een vertaling van het POP-formulier opsturen naar deze directeur. Zij was daar erg in geïnteresseerd.
Het meest waardevolle dat ik gehaald heb uit de PDS-conferentie was een lezing door Jo-Anne Mecca, directrice van New Jersey City University over: ‘Waaraan moet een goede mentor voldoen? Welke sterke punten, capaciteiten moet hij/ zij hebben?’ (Developing a PDS Mentor profile).

Ook was de lezing van Ron Siers en Sara Elburn van Salisbury University over het begeleiden van PDS-studenten erg boeiend. Hierbij werden heel praktische formulieren gepresenteerd waarop je als mentor zelf kunt scoren hoe je begeleidt. Ook hadden ze evaluatie-en praatformulieren voor het werken met PDS-studenten, deze kan ik zelf gaan gebruiken. De rode draad voor de mentoren was door alle workshops heen eigenlijk:
Being there is most important!

Ik ben enorm blij en geweldig dankbaar (om maar in de overdrijvende trap van de Amerikaanse taal te spreken) dat ik mee mocht met deze PDS-studiereis.
Ik heb erg genoten van de leuke mensen uit Nederland waar ik mee op reis was.

Beer Baart, leerkracht/mentor op De Tafelronde, Amersfoort

Highlight: Trots zijn op je school

In New York heb ik samen met enkele collega's een "inclusive elementary school" bezocht. Catholic school of the Blessed Sacrament. Ik heb daar gezien dat de school de kinderen betrokken maakte bij hun eigen proces. Toen wij binnenkwamen werden wij ontvangen door de principal, the principal of the parent-board, maar ook door vijf leerlingen, die hun wedervaren aan ons vertelden tijdens een introductiekennismaking. De principal liet de kinderen over hun onderwijs vertellen. Dat konden zij heel duidelijk. Elke leerling nam uiteindelijk een van ons mee voor een tour door de school. Mijn guide, Kenia genaamd, wist erg veel te vertellen over de inhoud en vorm van de school en was duidelijk trots op haar school. Ik vond het aangenaam om door een betrokken leerling begeleid te worden. Een vondst, iets waar ik zeker over na ga denken binnen mijn eigen school.

Een ander highlight was dat wij bij binnenkomst vioolmuziek hoorden. Alle kinderen kregen daar vioolles. Dit omdat men daar vindt dat leren meer omvat dan alleen de ogen en de oren. Zouden ze in Amerika meervoudig intelligent zijn? Ook konden wij nog genieten van een optreden van de special needs children die een muziekuitvoering gaven. Vertederend en knap, wat die presteerden.
Be proud of your school! Als we dat binnen ons onderwijs weten te bereiken dan wordt ‘teaching and learning’ een nog mooier proces.

Gert de Wit, directeur KBS de Kubus, Amersfoort

Een bruisende studiereis

De dampende putdeksels uit New York geven het beste beeld van de ‘opbrengst’ die deze bijzondere studiereis mij heeft opgeleverd. Tijdens deze reis is er bij mij vooral veel gaan borrelen en bruisen. Door met een boeiende mix van mensen uit de breedte van het onderwijsveld (mentoren, coördinatoren , directeuren, bovenschoolsmanager, lector, opleiders) samen scholen te bezoeken en de PDS-conferentie bij te wonen, konden de Amerikaanse voorbeelden meteen aan de Nederlandse situatie worden gespiegeld. Niet om er meteen een oplossing of het goede voorbeeld te vinden, maar meer om mogelijkheden te verkennen. Een voorbeeld hierbij was de wijze waarop er vorm was gegeven aan ‘inclusief onderwijs’ op de School of the Blessed Sacrament. Ook de concepten (m.b.t. vormen van partnership tussen basisscholen en opleiding, maar ook m.b.t. het doen van praktijk(actie)onderzoek) hebben we geprobeerd te vertalen naar de Nederlandse situatie om daar verder invulling aan te geven. Hetverkennen gaat door... Binnenkort ga ik in Groningen bij reisgenoten langs om te zien en horen hoe mentoren daar zelf bij het doen van onderzoek op de Academische Basisscholen zijn betrokken. Dus ja, ook in Nederland kunnen we nog veel van en met elkaar leren!

N.b. Andere echte ‘HIGH’-‘LIGHTS’ waren natuurlijk het uitzicht op de Empire Statebuilding en de ‘wandeling by night’ over de verlichte Brooklyn Bridge. Ja, zelfs daar werd kennis gedeeld!

Simone de Koning, Lid kenniskring Hogeschool Domstad